خواص دارویی فیروزه

تاریخچه انرژی درمانی و سنگ درمانی به دوران کهن باز می‌گردد. همچنین در بسیاری از روش‌های طبیعت درمانی، از سنگ‌ها و کریستال‌ها استفاده می‌نمایند. دانش سنگ‌شناسی یکی از دانش‌های باستانی بوده و در متونی مانند اوستا نیز فصل‌هایی به دانش سنگ‌شناسی مربوط بوده است.

سنگ‌ها از نظر ساختار اتمی در عالم هستی بسیار کامل بوده و حامل انرژی بسیار بالایی می‌باشند. البته باید توجه داشت که سنگ‌ها از خود انرژی ندارند بلکه قابلیت ذخیره کردن انرژی را دارند که ما می‌توانیم از این انرژی استفاده نماییم. لازم به ذکر است که استفاده از سنگ‌ها و کریستال‌ها، جایگزین علم پزشکی نیست و فقط می‌تواند به تسریع درمان بیمار کمک نماید. پزشکان و اساتید بزرگی نظیر ابوعلی سینا، ابوریحان بیرونی، خواجه نصیرالدین طوسی، اسماعیل بن حسن جرجانی و غیره، نیز از خواص درمانی سنگ‌ها اطلاع داشته‌اند.

اعتقاد به خواص ویژه و دارویی کانی‌های گرانبها، فقط در بین مسلمین و ایرانی‌ها متداول نبوده است بلکه سایر ملل نیز مانند چینی‌ها، هندوها، اقوام مایا و آزتک در آمریکای جنوبی، اروپاییان و بسیاری از اقوام دیگر، به این خواص معتقد بوده و در بسیاری از موارد اعتقادات مشابه داشته اند. امروزه نیز در بسیاری از کشورها علوم مربوط به خواص ویژه و دارویی کانی‌های گرانبها تدریس می‌شود.در کشور ما نیز به کارگیری عده‌ای از سنگ‌ها و کانی‌ها در درمان بیمای‌ها رایج بوده است، هرچند جنبه‌های خرافی نیز در این راستا وجود دارد.

دربارهٔ خواص درمانی فیروزه گفته می‌شود که این سنگ چشم‌ها را نیرو می‌بخشد و علیه بیماری‌های چشم و گردش خون مؤثر است. التهابات ریوی و بیماری‌های دستگاه تنفسی را درمان کرده، در برابر افسردگی مفید بوده و قلب را تقویت می‌کند. فیروزه برای همه بیماری‌هایی که بر اثر کمبود مواد غذایی و تغذیه ایجاد می‌شوند به کار می‌رود. معمولاً هنگام پارگی رباط‌ها و تاندون‌ها، جریان خونی را در بافت عضلانی زیادتر می‌کند. بخاطر درخشش، شادی‌آور است و اهرمی سودمند برای جبران کمبود اکسیژن، مسمومیت‌های خونی و استرس است.

سنگ فیروزه به درمان نواحیی از بدن که تحت هجوم ویروس‌ها و باکتری‌ها هستند (نواحی آلوده)، کمک مؤثری می‌کند. فيروزه وابسته به چاکراى گلو است و از قدیم برای جلوگیری از چشم زخم به کار برده می‌شده و برای کاهش ترس، از بین بردن نیروهای منفی و نیز کاهش دردهای عضلانی و اسکلتی، ناراحتی پوستی و مشکلات گوارشی، کاهش فشارخون، تنگی نفس، کاهش هیجان و التهاب مناسب است. در رنگ درمانی نیز از رنگ سنگ فیروزه بهره می‌گیرند. فیروزه‌ای، رنگ مرتبط با چاکرای تیموس، رنگی است که با سیستم ایمنی بدن همکاری داشته و باعث تقویت آن می‌گردد.

رنگ فیروزه‌ای را می‌توان برای رفع التهاب نیز به کار برد. در صورت ابتلاء شخص به عفونت باکتریایی یا ویروسی، یا بلافاصله پس از بهبودی از این نوع عفونت‌ها، بایستی نقاط رفلکسی غدد لنفاوی را با این رنگ درمان نمود. مشاهدهٔ فیروزه روشنایی چشم بیافزاید. پس در داروهای چشم بکار می‌برند، حکیم ارسطو در کتاب لغت الاحجار آورده است که چون با سنگ فیروزه نقطه‌های خرد از مس آمیخته باشد از آن جنس فیروزه چون با سرمه بیامیزند چشم را بغایت نافع بود و بصر را جلا دهد و تیز گرداند. در کتاب ذخیرهٔ خوارزمشاهی نیز به این خاصیت فیروزه اشاره شده است:

اگر با توتیا (سنگ سرمه) مرکب کنند، چشم را تیز می‌گرداند. در مفرّحات فیروزه را ترکیب می‌کنند به سبب آنکه تصفیهٔ اخلاط می‌کند. فیروزه را در سرمهٔ چشم بکار می‌برند و امراضی که به چشم تعلق دارد دفع کند. فیروزهٔ سوده (ساییده) در چشم افعی کنند چشم او روشن شود، از چشم مردم تاریکی ببرد و فیروزه پادزهرست، هر که بساید و بخورد زهر بر او کار نکند. در معجون کنند ضرر سم‌ها دفع کند، در اکحال کنند روشنایی دهد. در کتاب مخزن الادویه دربارهٔ خواص دارویی فیروزه نوشته شده است:

مفرّح با خواصّ تِریاقیت (پادزهر)، اکتحال آن (سیاه کردن لبه‌های چشم با سرمه) جهت نَشَف (خشکی) رطوبات چشم و دَمعَه (اشک) و بیاض (سفیدی) و تقویت روح و باصره و رفع شب‌کوری و فَتق (پارگی، سوراخ) طبقهٔ قرنیه و سایر طبقات حادثه از ضربه و ورم-خواه به تنهایی و یا با ادویهٔ مناسب هر یک - و پادزهر جمیع سموم، نیم درم آن و یک درم آن با شراب جهت سموم قویه و ثلث درم آن جهت لسع (نیش) عقرب با خاصیت مجرّب.